5/1/2008
ZÜĞÜRT TESELLİSİ
nasıl da sıcak ellerin
yüzyıllardır kullanılmayan yüzler
yerleşince yüzüne
istemiyorlar aslında ateşin sönmesini
elleriyle koru söndüren demirciler
biliyorsun, istemiyorum küllerimle canlanmasını
ömürlerini tamamlamış nehirlerin .
herşey öylece kalsın yaşadığı çağda solgun
donuk bir gülüşle nasıl da gerçek
herkes bir başkasını andırıyor oysa çıplakken
herkes başkasının kanını nehir sanıyor üzgünüm
neyi tutsam ellerimde tuhaf bir soğukluk
kimi sevsem bir intihar havası üzerimde
üzgünüm, bana hiçbir şey kalmadı şovalyelerden
taklit ediyorum sadece cesaretini akıncıların
eşgalimizi tamamlıyor yüzümüzdeki bıçak yarası
kanatıyor şefkatli sözler üzgünüm neye sarılsam
ellerimde tuhaf bir çocukluk
yüzümde anlamsız bir ifade kalıyor
kalıcıdır belki de ay yüzeyinde ayak izlerimiz
diye umut ediyorum savaş sürmese
acıyarak öpmese çocuk annesini
korkmasa öyküsünden kahraman diyorum
yazık ilahiler kirleniyor değince suskunluğuma
çöl rüzgârı gibi kapatıyor her şeyin üzerini
sevişirken nefesimiz mahcup
ilkel çığlıklar sahiplenmiyor bizi artık üzgünüm
yorumsuz kalıyor güzel rüyalarımız
bu çok zalimce işte diye bağırıyorum neden
önce bizi yaralıyor kınından çıkardığımız bıçak
suçluların kanı karışıyor kanıma neden
kanımı kaynatıyor sokağa karışan ruj kokusu
ama söyleme sakın çocuklara
neden ezikliğimize uygundur biliyorum
çirkinliğimizi sevmemiz
zaman bizi öpmese, savaş sürmese
hayat, o kadar sıcak ki ellerin
bu çok zalimce işte....2006
(Meraklısına: Heves Şiir Eleştiri Dergisi XV. sayıda-temmuz 2007-yayınlandı. Şiir yazmak da züğürt tesellisidir, çoğu zaman. Foto: Muammer Yanmaz)
0 yorum yazılmıştır