20/3/2007
TERSYÜZ
zelil bir yaşamdır sahiplendiğim...
kalay tutmayan bakırdır tenim
eleklerden geçemeyen bir yazgı işlemeli
dışlanan her şey süse dönüşürken duvarlarda
yaşamla vahşi atlar gibi sevişmeli...
sağır kulaklarıma bağıran gece
ne çok suçun fâiliyim
dudaklarımda kök boya
keklik kanı
birer nişandır ki havâi kalır
o kesif zümrenin himayesinde
âmâ tedirginliğiyle üstüme yürüyen deliller
apartmanda kıstırılmış çingeneyim
hayır, korkudan değil bu titreme
alışmıştım kaybetme korkusuna bilye oynarken
nasıl muhtacım bilemezsiniz
bir çekimlik tütüne
yarmak bu çemberi kaçmak mümkün
tenha bir yerde ağlamak zor değil
zırh delinirse de kapı aralığından sızan gözlerle
ketum bir dişidir zulmet
her ayaklanışı cana dokunur
her ayrılık cana, dokunmalı
geçkin zenneye
delikanlılar gibi giyemediği ceket
aşkın hatrına
bir taşı mermi gibi atmak zor değil
şimdi kaslarına güvenmeyen
bir demirci kalfasıyım belki de
eğnimde düğün alayı olası
bir isyanı peçelemekte
aşıma dadanan delişmen uygarlık:
çöplüğümde bulunan ceset
işte ikrar
ezberledim kovuluşun çözülememiş yazıtını
elma hep elmaydı : günah
ve suç
estetize edilmiş ölümlerde cinayet 1997-1998
(Meraklısına:
Foto:Büyüdüğüm ev- Elbistan)
0 yorum yazılmıştır