9/3/2007
Tarihsiz
yüzün dilek kuyusudur eski çağların
çağların en inançsızı
ilişirken ömrümüze
ölüme mahsus bir kibarlıkla
yüzün son umududur aşıkların
aşıkların bütün ataları barbar
biliyorum, bütün barbarlar figuran
bu oyunda
mahalli çalgılar susunca
deniz saklıyor çığlığımı istiridyelere
neyse ki, aynalar ört bas ediyorlar kırılganlığımı
kırılganlığımı hangi türbenin önüne bıraksam
bir ukdeyle kolayca yıkılıyor
içimdeki çerden çöpten dünya
susunca mahalli çalgılar
işgal ediyorlar sözlükleri soylular
ve tek tek siliyorlar yüzünden
sömürgecilere mahsus incelikle
asıl anlamlarını var olmanın.
direnişçiler
ve sen aynı çığlığa dönüşüyorsunuz
neyse ki, yataklık ediyorlar bize
istiridyeler
kutsal direnişleri örgütlüyor yüzün
sahnede ölürken bütün figüranlar
doğuya has bir cesaretle
kaçak işçi gibi çalışıyor
yureğimizde umut
harf harf, harf harf bekliyorum
donmesini her şeyin aslına
savaşa katılmasını tanrının
kanatlarının çıkmasını güvercinlerin
belki de, bu yüzden birden bozuluyor
bütün saatler
birden başlıyor bir ney taksimi
ve ben nedense, hep geç kalıyorum
intiharlarıma
2003/2004
Hece Dergisi'nde yayımlandı.
0 yorum yazılmıştır